അക്ഷരം പകര്‍ന്നവര്‍ക്ക് ആദരാഞ്ജലിയര്‍പ്പിച്ച് നാട്; വിതുമ്പലടങ്ങാതെ പാങ്ങിലെ വിദ്യാലയമുറ്റം

മലപ്പുറം: അക്ഷരമുറ്റത്തേക്ക് തങ്ങളെ കൈപിടിച്ചു നടത്തിയ ഗുരുനാഥന്മാർക്ക് വിടചൊല്ലാനാകാതെ ഒരു നാട് മുഴുവൻ വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. വാൽപ്പാറയിലെ ആഴമേറിയ കൊക്കയിലേക്ക് മറഞ്ഞത് അധ്യാപകരല്ല, മറിച്ച് മലപ്പുറം പാങ്ങിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ മുഴുവൻ സ്നേഹവും തണലുമായിരുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ട മജീദ് മാഷും റംല ടീച്ചറും സുഹ്‌റ ടീച്ചറും ആശ ടീച്ചറുമെല്ലാം ചേതനയറ്റ മടക്കയാത്രയിൽ പാങ്ങിന്റെ മണ്ണിൽ അവസാനമായി എത്തിയപ്പോൾ, അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന കണ്ണീരോടെയാണ് പൂർവവിദ്യാർഥികളും നാട്ടുകാരും അവരെ എതിരേറ്റത്.

എൽകെജി മുതൽ തങ്ങളെ ചേർത്തുപിടിച്ച അധ്യാപകരുടെ വേർപാട് ആ പിഞ്ചുമനസ്സുകൾക്കും കൗമാരക്കാർക്കും ഇനിയും വിശ്വസിക്കാനായിട്ടില്ല. “പഠിച്ചിറങ്ങിയെങ്കിലും എപ്പോൾ കണ്ടാലും അവർ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുമായിരുന്നു, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വലിയ പിന്തുണയായിരുന്നു,” എന്ന് തേങ്ങലോടെ വിദ്യാർഥികൾ ഓർത്തെടുക്കുന്നു. കാഴ്ചാ പരിമിതിയുള്ളപ്പോഴും അറിവിന്റെ വലിയ വെളിച്ചം പകർന്നുനൽകിയ മജീദ് മാഷിനെയും, പാട്ടും കഥകളുമായി കുരുന്നുകളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചിരുന്ന ടീച്ചർമാരെയും അവസാനമായി ഒരു നോക്കു കാണാൻ എത്തിയവരുടെ തിരക്ക് ആ ഗ്രാമത്തെ ശരിക്കും ഒരു നോക്കുകടലാക്കി മാറ്റി.

“രാത്രി മുഴുവൻ കരച്ചിലായിരുന്നു, അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു ആ ടീച്ചറെ. ഞങ്ങളുമായിട്ട് വല്ലാത്തൊരു ബന്ധമായിരുന്നു അവർക്ക്. പഠനം കഴിഞ്ഞ് ആറ് വർഷമായിട്ടും ആ സ്നേഹം കുറഞ്ഞില്ല,” എന്ന് പറഞ്ഞ് വിതുമ്പുന്ന ഓരോ വിദ്യാർഥിയും ആ അധ്യാപകർ ഹൃദയത്തിൽ കൊത്തിവെച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്. തങ്ങളോടൊപ്പം കളിച്ചുനടന്ന കൂട്ടുകാരൻ ഹിഷാമും ഇനി മടങ്ങിവരില്ലെന്ന സത്യം അവരെ കൂടുതൽ തളർത്തുന്നു.

വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം വാൽപ്പാറയിലെ ഹെയർപിൻ വളവിൽ വെച്ചുണ്ടായ ആ ദാരുണമായ അപകടം ഒൻപത് ജീവനുകളെയാണ് കവർന്നെടുത്തത്. അഞ്ച് സ്ഥിരം അധ്യാപകർ, സഹപ്രവർത്തകയുടെ മകൻ, പാചകത്തൊഴിലാളി തുടങ്ങി ആ വലിയ കുടുംബം ഒരുമിച്ച് യാത്രയായപ്പോൾ ബാക്കിയായത് തീരാവേദനയുടെ ഓർമ്മകൾ മാത്രം. ഇന്ന് രാവിലെ ഒമ്പത് മണിയോടെ ജന്മനാട്ടിലെത്തിച്ച മൃതദേഹങ്ങളിൽ അന്ത്യോപചാരമർപ്പിക്കാൻ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് ഒത്തുകൂടിയത്. എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നറിയാതെ വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു നാടിന്റെ നൊമ്പരമായി ആ ഒൻപത് പേരും വിടവാങ്ങുകയാണ്.